حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )
556
تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )
« سادات حسينيه » اوّل كسى از سادات حسينيّه كه بقم آمد ، أبو الجنّ ، الحسين بن الحسين بن جعفر بن محمّد بن اسمعيل بن جعفر صادق عليه السلام بود « 1 » .
--> ( 1 ) . در ضبط سلسله نسب ، و نام و كنيه و لقب اين سيد حسينى اختلاف فراوانى ميان نسخههاى تاريخ قم ، و بحار الأنوار ، و أنوار المشعشعين ، رخ داده است ، بگونهاى كه كشف نام و كنيه و سلسله نسب واقعى صاحب اين واقعه بر همگان دشوار گرديده است . ضبط اين سلسله در كتابهاى يادشده اين گونه است : 1 - در نسخهء اصل تاريخ قم : أبو الجنّ ، الحسين بن الحسين بن جعفر بن محمد بن اسماعيل بن جعفر الصادق عليه السلام . و كنيه « أبو الجنّ » در اين نسخهء 10 بار تكرار شده است ، كه نشان دهنده آن است كه كنيه « أبو الحسن » نمىباشد ، چنان كه در برخى نسخهها آمده است . 2 - در نسخهء ( 2 ) و ( 3 ) تاريخ قم و نسخه چاپى ، با اين تفاوت كه در پاورقى نسخه چاپى يادآورى شده كه كنيه « أبو الحسن » در أصل نسخه او « أبو الجنّ » ضبط شده است ، و كچوئى اردستانى در « أنوار المشعشعين : ج 2 / 219 » كه ادعا مىكند ، از سه نسخه كهن تاريخ قم استفاده كرده است آورده است : أبى الحسن ، الحسين بن الحسين بن جعفر بن محمد بن اسماعيل بن جعفر الصادق عليه السلام . 3 - در « بحار الانوار : ج 50 / 324 » به نقل از ترجمه تاريخ قم كه نزد علامه مجلسى رحمه اللّه بوده است : الحسين بن الحسن بن جعفر بن محمد بن اسماعيل بن جعفر الصادق عليه السلام . همان گونه كه ملاحظه مىشود ، هيچ گونه پيوستگى ميان اين سلسله نسب وجود ندارد ، از اين رو به نظر نگارنده اين آشفتگى در طبقات نسب ، برگرفته از خطاى نسخه اصل است ، كه به ديگر نسخهها و كتابها سرايت كرده ، و مىتوان گفت كه آغاز و انجام اين سلسله صحيح است ، و جابجايى در نامهاى ميانى رخ داده است ، بدين گونه كه كنيه ( أبو الجنّ ) كه در آغاز آمده ، و 10 بار ديگر با همين ضبط در نسخه اصل آمده ، كنيه پدر كسى است كه واقعه به دو منسوب است ، و او از نوادگان على بن اسماعيل بن جعفر الصادق عليه السلام است ، نه محمد بن اسماعيل كه در تمامى نسخهها آمده است ، از اين رو بايد نامهاى ميانى مجددا تنظيم گردد ، تا با گفته تبارشناسان متناسب باشد ، از اين رو سلسله نسب ( چنان كه فخر رازى بدان اشاره دارد ) اين